.:: Sakura_JJ ::.

ต่อจากเอนทรีที่แล้วที่ติดค้างไว้

ใครที่เคยอ่านบล็อกพลอยช่วงก่อนหน้านี้ประมาณห้า-หกเดือนก่อน คงจะเห็นเอนทรีแปลกๆที่เขียนออกมาแบบฉุนกึกเกี่ยวกับการมีเรื่องกับคนรู้จักคนหนึ่ง ตอนนั้นพลอยลงเรื่องแค่ครึ่งๆกลางๆจนหลายคนสงสัยคาใจ วันนี้จะมาไขคำตอบให้

หญิง ก. (นามสมมติ) เป็นน้องที่รู้จักกันได้เพราะเทพ แต่ที่เลิกคบกันก็เพราะเทพอีกนั่นแหละ แถมเรื่องที่ทะเลาะกันไร้สาระมากซะจนเราไม่อยากจะเชื่อ แต่ถ้านับในนิสัยแปลกๆของหญิง ก. มันก็คงเป็นไปได้แหละ

เรื่องเกิดเหตุเมื่อคุณเธอหันไปหลงฝั่งปลาดิบขึ้นมากะทันหัน ไม่แปลกเพราะเราก็ชอบปลาดิบอยู่เพียงแต่ไม่มากเท่ากิมจิ (ถึงความเป็นจริงจะชอบกินปลาดิบมากกว่าก็ตาม - -) เรายอมรับได้แต่...พูดให้ฟังมากๆ ก็ยอมรับนะว่าเราไม่ใช่คนนิสัยดีสักเท่าไหร่ มีคนมาพูดถึงคนที่เราชอบในทางที่ดูถูกและเอาไปเปรียบเทียบกับวงใหม่ที่ชอบ คุณจะรู้สึกดีหรือค่ะ?? 

กรณีนี้จึงเริ่มเป็นปัญหา...ขอถามคุณคนที่อ่านอยู่นี่แหละว่าถ้ามีคนบอกกับคุณว่า "เราสนิทกันเร็วเกินไป คุยกันบ่อยจนเบื่อ แล้วก็นอกจากเรื่องฟิค+เทพ ก็ไม่มีอะไรจะคุยกันแล้ว จะคบกันไปทำไม?" กับ "เราเลิกคุยกันสักเดือน ขอลบเบอร์ออกก่อนนะ เดี๋ยวครบเดือนแล้วจะขอเบอร์ใหม่ทาง m"

คุณจะรู้สึกยังไง...แน่นอนคุณอาจจะไม่รู้สึกเพราะคุณไม่ใช่พลอย (จะใช่ได้ไงเล่าเนอะ 55)

แต่อารมณ์เราในตอนนั้น...งี่เง่า! อยากเลิกนักใช่ไหม! ได้ เราเลิกให้ แต่มันต้องรวมถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาด้วย ถ้าอยากตัดก็ต้องตัดให้ขาด! มีฟิคอยู่เรื่องหนึ่งที่เราร่วมแต่งกับคุณเธอ เพิ่งลงอินโทรได้ไม่กี่วัน แต่ยอมรับล่ะว่าโกรธมากถึงมากที่สุด โกรธจนตัวชาและไม่รู้สึกเลยว่ากำลังโกรธอยู่ (เทียบเท่าได้กับ ชชม.ระดับ 6 ใน He's Mine) ก็เลยประกาศออกไป (รายละเอียดหาอ่านไดก่อนหน้านี้ที่ชื่อ This is me)

เราคิดว่าเรียบเรียงคำพูดดีแล้วนะ...ว่าไม่ได้มีส่วนไหนกล่าวหา หรือด่าเลยสักนิด อาจจะดูเหมือนถูกหักหน้าไปหน่อย แต่คงไม่รู้สึกหรอกมั้ง เพราะเจ้าตัวรีบวิ่งแจ้นไปฟ้องใครต่อใครมากมายในฐานะที่รู้จักคนเยอะ บางคนที่รู้จักเรา...ก็ยังดีที่มาถามหาความจริงบ้าง ไม่ใช่ เชื่ออย่างไม่ลืมหูลืมตา แต่คนส่วนใหญ่เชื่อ...แล้วไง

เราก็เลยกลายเป็นนางร้ายซะอย่างนั้น เล่นด่ากลับมาซะแรง แต่ใช้คนอื่นด่าเนี่ยไม่ค่อยแฟร์เลยนะ อยากด่าก็ว่ามาตรงๆเลยก็ได้ เตรียมพร้อมรับอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้คนอื่นออกหน้าให้หรอก แต่ก็นะ...ช่างเถอะ พลอยไม่ได้คิดมากอยู่แล้ว ใครอยากจะเชื่อก็เชื่อไปไม่คิดมาก แค่เรารู้ตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่แค่นั้นก็พอแล้วนี่

แต่คุณๆคนอ่านไม่ต้องเชื่อพลอยก็ได้นะค่ะ นี่มันแค่มุมมองของเราเพียงฝ่ายเดียว และขอบอกตรงๆจากใจจริงว่าเราไม่คิดว่าตัวเราเองทำอะไรผิดตรงไหน โอเค...เรื่องที่ลงประกาศในฟิคเรายอมรับผิดก็ได้ แต่สิ่งที่พูดมันก็เป็นความจริงทั้งหมด ไม่มีการใส่สีเติมสันอะไรเลย

ถึงจะไม่สนใจอะไร แต่เราก็มีสายรายงานติดตามผลให้อยู่ตลอด เรื่องที่เขาจะพูดถึงเราน่ะ แน่นอนว่าไม่ใช่ทางที่ดีนัก...แต่อ่านแล้วแทนที่จะรู้สึกไม่ดี เรากลับขำจนต้องเรียกให้เมทที่รักมาอ่านอีกครั้งว่าทำไมมันถึงตลกได้เยี่ยงนี้ 555 (อย่าเอาอะไรกับนังพลอยมากเลยนะค่ะ เรื่องเครียดมันสามารถเปลี่ยนให้เป็นเรื่องฮาได้ในพริบตา) มันตลกจริงๆนะพูดอย่างกับว่าเราผิดแน่ะ แถมยังมีการคิดเข้าข้างว่าเราอยากกลับไปคืนดีซะอีก ตู่เอาเองซะงั้นไม่น่าขำได้ไง 555 มันเป็นเรื่องที่เราไม่เคยคิดอยู่ในหัวเลย ไอ้การกลับไปขอคืนดีเนี่ย คิดได้ไงอ่ะ 55

ไอ้เรื่องยังโกรธอยู่มั้ยนั่นน่ะ เอาความจริงนะ อาทิตย์เดียวก็ลืมไปหมดแล้วล่ะ เพราะเราไม่ใช่คนที่โกรธใครนาน เขาอยากร้อน อยากจะดิ้น อยากจะร้อนเนื้อร้อนตัวอะไรก็ตามใจเขา จบแล้วก็คือจบ... แต่สำหรับเขามันอาจจะไม่จบละมั้ง...เพราะพลอยเคยบ่นในไดสักวันเกี่ยวกับเพื่อนพลอยที่ไม่เกี่ยวกับตัวเขาเลยนะ แต่ขำตรงที่เขาดันคิดว่าเป็นตัวเองนี่สิ เป็นเดือดเป็นร้อนใหญ่ คิดแล้วก็ยังฮาไม่เลิก

แต่เรื่องจบไปนานแล้ว(เดือนเมษา) ทำไมเราเพิ่งมาระบายน่ะเหรอ คนรู้เรื่องช้ามันเยอะ =w= และพลอยก็ขี้เกียจตอบคำถาม อ่านเอาเองน่าจะเข้าใจนะค่ะ 55 (สรุปคือมันขี้เกียจพูดนั่นเอง เหอๆ)

แล้วสักวันเวลาจะลบเลือนทุกอย่างให้หายไปกับความทรงจำ...

ประโยคเด็ดจาก SF*Stand By You ที่ใช้ได้เป็นอย่างดีในกรณีนี้ ชอบมาก แต่เริ่มหวาดระแวงกลัวว่าอาจจะแต่งไม่จบอ่า เรื่องมันเศร้า...TT TT

หมายเหตุ :

-SF*He's Mine ฟิคฉลองครบรอบวันเกิดบอร์ดคิส ว่าด้วยระดับความโกรธของเทวดาประจำวงที่มีอยู่ 5 ระดับ (เออ...แล้วพลอยไปเอาระดับ 6 มาจากไหนล่ะนั่น ฮ่าๆๆ) 

-SF*Stand By You ฟิคอิงวงที่มันรันทดขนาดที่เราไม่แน่ใจว่าจะกลั้นใจแต่งจนจบได้มั้ย? เพราะเรื่องมันเศร้าและบีบคั้นจนมากเกินไป ขนาดแต่งแล้วร้องไห้ได้เป็นบ้าเป็นหลังทั้งที่เรื่องก่อนๆหน้านี้ยังไม่เคยเป็นเลยเหอะ (ไม่นับ revenge นะค่ะเพราะมันยังไม่จบ -*-)